Inclusief Kung Fu

Kostas Moukas

Inclusief Kung Fu

Kostas Moukas is de eerste Griekse Wushu (Kung Fu) leraar in een rolstoel. Hij leert zijn leerlingen om een betere balans en meer kracht te ontwikkelen. En hij heeft een missie: hij wil dat Wushu een Paralympische sport wordt.

In de tweede aflevering van de Rolstoel Roadmovie krijgt Mari les van Kostas Moukas op de Akadimia Plantonos en leert hij de beginselen van de Kung Fu filosofie. Lees meer hierover in onderstaand artikel met Kostas.

Martial Arts

Kung Fu (of Wushu) maakt deel uit van Martial Arts, ook wel 'gevechtskunst' genoemd.
Uit een wetenschappelijke studie van de Universiteit van Wisconsin blijkt dat vechtsporten voordelig kunnen zijn voor mensen met een handicap. De onderzoekers vroegen personen met een fysieke, cognitieve of ontwikkelingsbeperking naar hun conditie, verbeterde levenskwaliteit en verhoogde zelfbeeld. Elke deelnemer had minstens een jaar ervaring met vechtsporten.

Uit het onderzoek blijkt dat 90 procent van de deelnemers een meer positieve houding over zichzelf heeft als gevolg van het leren van vechtsporten. Bovendien zegt 80 procent dat hun levenskwaliteit verbeterd was sinds de lessen. Wat de fysieke voordelen betreft merkten de deelnemers ook grote veranderingen op: de belangrijkste was de kracht (70 procent voelde zich sterker), meer uithoudingsvermogen (70 procent) en meer balans (65 procent).

“Met Kung Fu ontwikkel je vechttechnieken, je bouwt aan een beter lichaam en gezondere geest en uiteindelijk zul je zien dat de zwakke partij de sterke kan overwinnen. ”

Kostas Moukas vertelt:

“Kung Fu is voor iedereen, ongeacht lichaamsbouw, handicap of fysieke vaardigheden. Elk lichaam, met of zonder beperking, is uniek en zo wordt dat ook door Kung Fu benaderd. Dit is een kunst die zich richt op persoonlijke expressie van lichaam en geest. Het streeft ernaar om de adem aan te passen aan de beweging, de juiste beweging aan maximale kracht, de goede verbinding van de gewrichten met elkaar met de grond als basis. Het gaat om balans, rust, kalmte, dubbele verdedigingskeuze en aanval, harmonie, mededogen en ontvankelijkheid, zelfrespect…

Als iemand met Kung Fu wil beginnen dan hoeft hij zich alleen maar af te vragen hoe gemakkelijk of moeilijk het voor hem is om zichzelf te uiten. We zijn volledig inclusief, dus het maakt niet uit om welke handicap het gaat, bijvoorbeeld paraplegie, quadriplegie, amputaties, geboorteafwijkingen, blindheid, doofheid enz. Iedereen kan zijn eigen identiteit uitdrukken. Er is zo’n rijkdom aan bewegingen en met een beetje wil en verbeeldingskracht is elke aanpassing mogelijk. Als je in een rolstoel zit, dan ga je rijden en zoek je naar je eigen balans in plaats van te lopen en te staan. Als je een ledemaat mist, werk je eenzijdig, maar het zal zelfs lukken om de kant van het afwezige ledemaat te activeren. Wat ooit inactief was in je lichaam en in je verstand, wordt nu aangesproken om wakker te worden en in balans te werken. Constant ademen drijft het bloed overal. Bovendien geeft Kung Fu je niet alleen de mogelijkheid voor een veelzijdige oefening voor lichaam en geest; het wapent je ook met technieken voor zelfverdediging. Het is naar mijn mening een zeer serieuze tool voor herstel van invaliditeit, net zoals bijvoorbeeld ergotherapie of zwemmen. Wat mij betreft zou moeten worden opgenomen in revalidatiecentra, wat experimenteel lijkt te gebeuren. Misschien is dat in Nederland ook in ontwikkeling.

Als iemand met een handicap zichzelf afvraagt hij zelfverdedigingscapaciteiten kan ontwikkelen, dan zou mijn antwoord volmondig JA zijn. Mensen met een handicap vormen de kern van de Kung Fu filosofie, omdat ze tijdens de reis leren om daadwerkelijk de zwakkere kunnen verslaan. Dus maak je geen zorgen, neem gewoon die eerste stap. Of hand.“